Een blog zonder actualiteit en zonder vaart. Het is (voornamelijk) een verzameling beelden die mij opvielen.
Genki Sudo is de frontman van World Order, een Japanse muziek- dans- performancegroep. Zijn CV op Wikipedia is zondermeer indrukwekkend. Tot december 2006 beoefende hij de mixed martial arts (een mix van boksen, worstelen, jiu-jitsu, thaiboksen, kickboksen, karate, judo en - alsof dit nog niet genoeg is - 'other styles'). Naar het schijnt had hij niet alleen 'een onorthodoxe vechtstijl', maar ook 'signature moves', waartoe 'the flying triangle and spinning backfist' behoorden. Verder is hij boeddhist en getrouwd en ook schrijver van acht boeken en muzikant en acteur en danser. Voor World Order schrijft hij (samen met Takashi Watanabe) de muziek, de tekst en doet hij de choreografie.
Nou vind ik de synthersizer pop van World Order echt beroerd, maar de muziekclips zijn fascinerend.
Wat doen je als je een middagje levensmoe een verveelde puber bent in Kiev? Dan beklim je natuurlijk de 114 meter hoge Moskoubrug. Dan doe je dat zonder veiligheidsmaatregelen. Dan draai je je af en toe om om met de handjes los een foto te maken en dan haal je je vrienden links in voor een beter overzichtsplaatje.
Het levert bloedstollendspannend beeld op, vooral voor mensen met hoogtevrees, zoals ik.
Het volgende filmpje speelt zich af in een tunnel in Sao Paolo. Het einde van het verhaal doet (mij) echt pijn:
Aan het graffiti-achtige werk van de Braziliaanse kunstenaar Alexandre Orion komt geen spuitbus te pas. Gewapend met een doekje veegt hij slechts weg. De pennenlikkers van Sao Paolo konden nergens in hun wetboek een artikel vinden op grond waarvan ze het poetsen van Orion konden beboeten, maar ze konden wel iets anders doen: het werk domweg vernietigen.
Een andere reverse graffiti artist is Scott Wade. Hij maakte onderstaand werk:
The one and only, Einstein.

Portret van zijn dochter

Is reverse graffiti nieuw? Neu...

Website van Alexandre orion: http://www.alexandreorion.com
Over reverse graffiti: Matt Chapman, 'REVERSE GRAFFITI: Street Artists Tag Walls by Scrubbing Them Clean', Inhabitat, 03/03/11
Meer reverse graffiti is onder meer hier te zien: Environmental Graffiti
Een jaar lang kon de New Yorkse metroreiziger genieten van een kleine aanpassing die een medereiziger op gezette tijden aanbracht op affiche's in de ondergrondse. Hij schreef met een zwarte stift in sierlijke letters het woord 'Moustache' op de bovenlip van geportretteerden. Een eenvoudige, herkenbare en esthetisch eigenlijk heel verantwoorde signatuur - of tag zoals ze in 't jargon zeggen.
De bromsnorren van de NYPD waren er minder gecharmeerd van en stelden een diepgravend onderzoek in. Na twee maanden slaagden ze erin de bandiet in de kraag te vatten. Het bleek te gaan om 26-jarige Joseph Waldo. De aanklacht luidde: 'Felony Criminal Mischief, Misdemeanor Criminal Mischief, Making Graffiti and Possession of Graffiti Instrument' (dat zoiets betekent als 'strafbaar wangedrag, het maken van graffiti, bezit van graffitimateriaal').
Over zijn motieven zei hij in een interview (bron: Subway Art Blog):
"At it’s simplest level, it’s a quick joke meant to give commuters something to smile about while they’re waiting for the subway, coming off from a long day at work, or getting stabbed on the D train. And that’s certainly how it started. But for me it’s evolved into part of this broader movement of subverting advertisements. Especially in New York, where we’re bombarded with ads everywhere we go, it feels more and more like we’re part of a one-sided conversation. We’re getting these ridiculous images and dumb catchphrases shoved down our throats (“Good Afternoont!”), why shouldn’t we be able to talk back? So many ads are so laughably stupid that a cartoonish moustache just seems to fit. On another level, it’s a return to hand-written form in a technology driven age where we type so much that some of us have actually forgotten how to write cursive.
Also it’s about war or something."
![]()
Klik op een afbeelding voor een vergroting
Op de vraag hoe lang hij over een moustache deed zei hij (bron: Subway Art Blog):
"I don’t rush the ‘staches. I want them to look somewhat decent, so they usually take about 6 seconds each, which sounds quick but is actually kind of lengthy when people are looking and trains are pulling into the station."
Na zijn arrestatie zei de vlegel (bron: NYDailyNews.com):
"I'm sorry for my actions and have agreed to fully cooperate and never do it again."
Ik kwam bij Rémi Gaillard uit door het zien van de The Antics Roadshow van (street)artist Banksy. Deze 'Incomplete guide to total anarchy' werd in augustus 2011 uitgezonden door Channel 4 en is nu ook op youtube te zien.
De titel, The Antic Roadshow, is een variatie op de The Antique Roadshow, de Britse Tussen kunst & kitsch. Antic is een synoniem voor farce of klucht. De show is Banksy's commentaar op de rellen in Britse steden afgelopen zomer. Hij laat zien dat er andere, betere manieren zijn om het gezag uit te dagen.
Uit de programmagids van Channel 4:
An hour-long special made by Banksy charting the history of behaving badly in public, from anarchists and activists to attention seeking eccentrics.
Contributors include Michael Fagan talking about breaking into the Queen's bedroom: 'I looked into her eyes, they were dark'; and Noel Godin, who pioneered attacking celebrities with custard pies: 'Instead of a bullet I give them a cake'. [...]
'The Antics Roadshow examines the stories behind some of the most audacious stunts of recent times and what motivates the perpetrators, from mindless boredom to heartfelt political beliefs.
Hoewel de meeste acties in The Antics Roadshow heel geestig zijn, is het opvallend dat de mensen die blijken te handelen uit 'heartfelt political beliefs' soms behoorlijk eng zijn. Ze hebben, om met Arnon Grunberg te spreken, 'last van een overuiging'. Dat maakt ze moralistisch en fanatiek.